چشم هاي باراني

یک شعر تازه اینهمه چشمان آبی ات

۲۵ خرداد بود و صبح تازه شعر عمر مرا سرود .

و یک شعر کوتاه . . . .

قطاری که سوت می کشید

و ترن دست های بسته اش را به خنده وا گشود . . .

یک نفر آمد

سلام اش یک نگاه ساده بود .

+ نوشته شده در جمعه سی و یکم خرداد 1387ساعت 8 بعد از ظهر توسط نويد شكيبا |

بیا

بنشین

کفش های ات را به برف

و شانه های ات را به من بسپار .

سفره ام دست های تو را

کم دارد