رخوتی چند صد ساله هرچند سنگین
بر بستر شعرم
جا خوش کرده است.
صدای زنگی نیست
حتی تیک تاک ساعتی .
تا مرا از اینچنین خوابی عمیق
بیدار کند .
در عصر سنگین فلز و ارتفاع
در خواب رنگبن
نئونها و برق
دریغ از یک ساعت کو کی
با نقشی از عتیقه ها.
+
نوشته شده در دوشنبه دوازدهم دی 1384ساعت 10 بعد از ظهر توسط نويد شكيبا
|
